پادشاهی پیر، عاشق خرش بود و روزی هوس آموزش حرف زدن به خرش را کرد و جایزه کلانی برای کسی که بتواند به خرش حرف زدن یاد دهد، تعیین و موفق نشدن در آموزش خر را هم معادل کشته شدن اعلام کرد.​

او آنقدر مبلغ جایزه را بالا برد که چند نفری طمع کردند و استاد آموزش شدند، اما متاسفانه «خر» سخن نگفت و همه داوطلبان جان خود را از دست دادند.

 

    ناصربزرگمهر۶

    حضرت شاه مبلغ جایزه را باز هم بالاتر بود اما دیگر کسی از ترس جان داوطلب نشد تا اینکه روزی پیرمردی خدمت شاه رسید و عرض کرد:

    من به ۳ شرط می‌توانم به خر حرف زدن بیاموزم؛

    اول: تهیه مکان آسایش کامل برای من و خانواده‌ام و خر شما

    دوم: حقوق بالا و ماهانه

    سوم: ۱۰ سال به من مهلت دهید.

    شاه تمام این شروط را پذیرفت.

    دوستان پیرمرد از او درباره این فکر احمقانه و خطرناک سوال کردند.

    پیرمرد گفت شاه پیر است، خر پیر است و من هم پیرم، اما در این ۱۰ سال من و خانواده و خر به راحتی و جلال زندگی می‌کنیم و تا پایان مدت ۱۰ سال هم یا من یا شاه و یا خر می‌میریم.

    این قصه مرا به یاد بعضی از طرح‌ها و پیشنهادات می‌اندازد، مثلا قرار بوده و هست که در ۱۴۰۴ به جایگاه اول اقتصادی، علمی و فناوری در سطح منطقه با هویت اسلامی و انقلابی و تعامل سازنده و مؤثر در روابط بین‌الملل برسیم و یک کشور توسعه‌یافته، متناسب با مقتضیات فرهنگی، جغرافیایی و تاریخی خود و متکی بر اصول اخلاقی و ارزش‌های اسلامی، ملی و انقلابی با تاکید بر مردم‌سالاری دینی، عدالت اجتماعی، آزادی‌های مشروع،حفظ کرامت و حقوق انسان‌ها و بهره‌مند از امنیت اجتماعی و قضایی، برخوردار از دانش پیشرفته، توانا در تولید علم و فناوری، متکی به سهم برتر منابع انسانی و سرمایه اجتماعی در تولید ملی، امن، مستقل و مقتدر با سامانه دفاعی مبتنی بر بازدارندگی همه‌جانبه و پیوستگی مردم و حکومت و برخوردار از سلامت، رفاه، امنیت غذایی، تامین اجتماعی، فرصت‌های برابر، توزیع مناسب درآمد، نهاد مستحکم خانواده به دور از فقر، فساد، تبعیض و بهره‌مند از محیط ‌زیست مطلوب، فعال، مسئولیت‌پذیر، ایثارگر، مؤمن، رضایت‌مند، برخوردار از وجدان کاری، انضباط، روحیه تعاون و سازگاری اجتماعی، متعهد به انقلاب و مفتخر به ایرانی بودن و دست‌یافته به جایگاه اول اقتصادی، علمی و فناوری در سطح منطقه آسیای جنوب غربی با تاکید بر جنبش نرم‌افزاری و تولید علم، رشد پرشتاب و مستمر اقتصادی، ارتقای نسبی سطح درآمد سرانه و تحقق اشتغال کامل و نکات مثبت بسیار دیگر باشیم.

    سال ۱۳۸۶ در شبکه دوم سیما هر جمعه ساعت ۸ شب برنامه‌ای به تهیه‌کنندگی دوست و استاد خوبم جناب ریوفی با اجرای من، به‌جای صندلی داغ پخش می‌شد.

    در آن برنامه افراد زیادی حضور یافتند و اکثرا وعده می‌دادند در ۱۴۰۰ و بعد ۱۴۰۴ فلان و بهمان خواهیم کرد. یک بار همین آقای دکتر محسن خان رضایی، همشهری خوزستانی ما هم که حالا مسئول اقتصادی شده، حضور یافت و خانه‌دار و خودکفا شدن هر ایرانی تا ۱۴۰۴ را اعلام کرد. در این برنامه چند بار خدمت آقایان عرض کردم که هیچ زیرساختی فراهم نیست و چشم روی هم بگذاریم این ۱۰، ۲۰ سال تمام می‌شود و با این روش‌ها نمی‌شود، کشور برتر حوزه خاورمیانه شد.

    حالا ۸ ماه از ۱۴۰۰ هم گذشته و ما هنوز درگیر مرغ و تخم‌مرغ هستیم. اگر تا سال ۱۴۰۴ این معضل را حل کنیم حتما در سال ۱۴۴۴ که این روزها بر زبان افتاده، یعنی (۴۴ سال ناقابل دیگر)جزو ۷ کشور برتر دنیا خواهیم شد. خوشبختانه طراحان امروز هم از خاورمیانه و منطقه عبور و ما را برای کل دنیا کاندیدا کرده‌اند و ۸ کشور صنعتی فعلی را هم نادیده گرفته و به رتبه ۹ هم راضی نشدند.

    داستان ۱۴۰۰ و ۱۴۰۴ و ۱۴۴۴ و طرح‌های خانه‌سازی سالی یک میلیون و خودکفایی در برنج و گندم و آب و سد و مرغ و تخم‌مرغ و شترمرغ و امثالهم ، بازی‌های نمایشی کوتاه‌مدت کسانی است که هرازگاهی به عشق میز و مقام، در میدان‌های شهر، فیل هوا می‌کنند و شعبده‌بازی راه می‌اندازند و از دیوار چین عبور می‌کنند.

    حالا هنوز قصه برترین در حوزه منطقه به پایان نرسیده ، قصه رشد ۸ درصدی اقتصاد مطرح شده است.

    آقایان روی کاغذ برای بودجه ۱۴۰۱ نرخ رشد اقتصادی ۸ درصدی پیش‌بینی و برای آخرین سال برنامه ششم هم همین عدد را تکرار کرده‌اند، این در حالی است که در ۱۰ سال اخیر رشد اقتصادی وجود نداشته و تورم ۴۰ درصدی بانک مرکزی و ۴۰۰ درصدی کوچه و بازار و ۴۰۰۰ درصدی ۴۰ سال اخیر روشن و واضح است. دلار ۷ تومانی به ۲۸ هزار تومان رسیده است. اگر این تورم ۴۰۰۰ درصدی نیست، پس چیست؟

    چگونه سازمان برنامه می‌خواهد سال آینده رشد ۸ درصدی بودجه را محقق سازد؟

    با کدام تولید ملی؟ کدام فروش نفت و گاز؟ کدام صادرات؟

    عملکرد شاخص رشد اقتصادی در برنامه‌های توسعه براساس اطلاعات سازمان برنامه و بودجه نشان می‌دهد در برنامه اول بالاترین و در برنامه پنجم کمترین رشد را داشته‌ایم. حالا با این شرایط سخت تحریم‌ها و گرفتاری‌های باقیمانده از دولت قبل، چگونه می‌توانیم به این اهداف برسیم؟

    آقای دولت، اقتصاد یک موضوع واقعی و برمبنای آمار و اطلاعات است.

    این خبر برای شما مفید بود؟
    بر اساس رای ۰ نفر از بازدیدکنندگان
    با دوستان خود به اشتراک بگذارید: